Volg hier de laatste updates van mijn beklimming van de Mount Vinson!
– Ook te volgen via Facebook of Instagram
2025-12-17
Ik ben weer terug op Union Glacier na een succesvolle beklimming van de hoogste berg op Antarctica. Wat een mooie belevenis om hier op dit continent te mogen verblijven en te klimmen. Ik zal de komende dagen een korte update proberen te maken en die in een blog verwerken. Voor de eerste foto’s kijk dan ook op Facebook of Instagram. Als alles meezit dan vliegen we 18 december terug naar Punta Arenas en ben ik voor de Kerstdagen weer in Nederland. Stay in touch!
2025-12-16
We hebben bericht gekregen dat Wilco veilig van High Camp via Low Camp naar Vinson Basecamp is afgedaald. Afgezien van een paar koude vingertoppen en pijnlijke tenen is de terugreis zonder oponthoud verlopen. Vanaf Vinson Basecamp zal hij met een klein vliegtuigje dat op de Branscomb gletsjer kan landen naar Union Glacier vliegen. Wilco voegde er aan toe dat het is gelukt om de vlag van de Antoni van Leeuwenhoek foundation naar het hoogste punt van Antarctica mee te nemen. Die missie is gelukt, het wordt nu spannend of het streefbedrag op de actiepagina van het AVL ook die hoogte weet te bereiken. Zodra we meer horen laten we het weten.
2025-12-15
Vandaag is er bericht ontvangen dat Wilco de top van Mount Vinson heeft bereikt. De condities waren gunstig maar de kou op de top was nog steeds 40 graden onder nul volgens de berichtgeving. Eén van de zes klimmers moest helaas vroegtijdig stoppen. Zodra we meer weten volgt meer informatie.
2025-12-08
Na een lange dag zijn we goed aangekomen op Mount Vinson Basecamp (2170 meter). Het weer is goed, zonnig maar koud. De teamspirit is super en de motivatie optimaal. Nu een dag acclimatiseren en materiaal inspecteren voor de klim naar de top. Het logistieke deel hebben we achter de rug. Nu genieten van de beklimming en alle rust op de berg.
2025-12-06
Punta Arenas. Onderin de staart van Zuid-Amerika. In het ongerepte Pategonië. Het is hier bijna zomer maar toch nog fris met een waterig zonnetje. Een schone maar ietwat vervallen stad met typisch oud-koloniale en historische gebouwen tussen de gekleurde laagbouw.
Deze expeditie is weer anders dan mijn vorige beklimmingen. Hier wordt alles nog een keer dubbel gecontroleerd en extra uitgelegd. Alles moet logistiek kloppen en met iedereen worden afgestemd. Je merkt direct dat toegang tot Antarctica niet zomaar wordt verleend.
Mijn materialen en spullen zijn, net als op Denali, allemaal gecontroleerd op compleetheid. Alles in orde. Check. De briefing met het team was eveneens nuttig en informatief. Met name over het plan van aanpak en de uitvoering. Check.
Het team bestaat, naast mijzelf, uit een divers gezelschap avonturiers: twee Amerikanen, een Pool, een Fransman en een klimmer uit IJsland. Er gaan twee gidsen mee van ALE (Antarctic Logistics & Expeditions) die het gebied goed kennen. Check. Een andere optie bestaat eigenlijk niet. Geheel zelfstandig zonder gids klimmen is niet toegestaan vanwege het Antarctisch Verdrag uit 1959. Er moet een partij zijn die toezicht houdt op alles en iedereen die voet aan land zet op Antarctica. Met name om toe te zien dat er geen afval achterblijft en dat de veiligheid wordt gewaarborgd.
M’n duffel met kleding en materialen zijn ondertussen opgehaald. Het gewicht was goed en m’n paspoort OK. Check. Vanavond ontvangen we bericht of we morgen naar Antarctica kunnen vertrekken. Dit is volledig afhankelijk van het weer.
Ik heb een kleine rugzak als handbagage bij me met een donzen jas, donzen broek plus muts, sneeuwbril, handschoenen en sneeuwschoenen. We zullen morgen in het ruim van een Boeing 757-200ER stappen. Een iconisch vliegtuig met uitmuntende eigenschappen onder extreme omstandigheden. Met maar enkele tientallen zitplaatsen wordt de rest van de ruimte met goederen gevuld voor de onderzoeksteams daar. Zodra we de landing inzetten, kleden we ons om zodat we voorbereid zijn op de eerste kennismaking met de Antarctische kou.
Ik merk een enorm enthousiasme en nieuwsgierigheid bij mezelf omdat het nu echt gaat beginnen. Hoe koud is het daar echt? Is de -45 graden Celsius die momenteel op de top van Mount Vinson wordt gemeten houdbaar? Met de ervaring die ik ondertussen heb maak ik me geen grote zorgen maar er heerst altijd een gezonde spanning zo vlak voor vertrek.
Ik ben hoogstwaarschijnlijk de komende 2 weken uit de lucht en ‘off the grid’. Indien er satelliet contact mogelijk is stuur ik een update tussendoor. Daarna zal ik uitgebreid verslag doen van mijn ervaring op Antarctica. Nu zuidwaarts naar het zuidelijkste continent! Op naar Mount Vinson! Op naar het avontuur.
Ik hou contact! Tot later!
2025-11-24
Vanaf het moment dat de keuze is gemaakt begint voor mij het avontuur. Dat betekent dat ik al vanaf eind januari (2025) met opgeheven hoofd en veel plezier rondloop en m’n voorbereidingen ben gestart. Wat een waanzinnig mooi avontuur staat me te wachten om straks midden december 2 weken op Antarctica te verblijven en de hoogste berg te mogen beklimmen. In de aanloop er naar toe heb ik 10 maanden de tijd gekregen om alles op de rit te krijgen. Dat wil zeggen:
– Bij welke expeditie sluit ik me aan
– De fysieke voorbereiding om weer topfit aan de start te verschijnen
– Controle van alle benodigde materialen en kleding
– Verdiepen in het continent, de route en geschiedenis
– Verdiepen in de risico’s en analyse van de beschikbare data
– Herhalen van alle technieken en vaardigheden voor op de gletsjer
– Contact en afspraken met goede doel dat ik wil omarmen
– Mijn verhaal en reden om deze expeditie te willen doen
Ik zal proberen de komende periode op deze pagina wat updates te plaatsen. Hou deze link in de gaten en steun mij mentaal met een paar hoogtemeters (en AVL met een paar euro’s die je kan missen): kijk hier.
2025-01-31
De kogel is door de kerk. Ik ga het doen! Een nieuwe expeditie. Een nieuw avontuur. De website wordt de komende weken bijgewerkt en ik ben op zoek naar een expeditie team om me bij aan te sluiten. Tevens had ik al de keuze gemaakt om de AVL foundation te supporten en het Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis als goed doel aan de beklimming te verbinden. Ook hoop ik deze unieke ervaring met een selecte groep geïnteresseerde bedrijven te delen die openstaan om mee te liften naar de hoogste top van het meest rustige en koude continent ter wereld. Binnenkort volgt er meer. Ik heb er zin in en deel graag mijn ervaringen en bevindingen met jullie!