In oktober 2023 besloot ik mijn expeditie naar Antarctica on hold te zetten. Ik twijfelde over de toegevoegde waarde die deze beklimming mij zou brengen en we kregen de mantelzorg over mijn vader die naar een zorgtehuis moest vanwege de gevolgen van dementie. Er speelden dus andere belangrijkere zaken. Ik heb ondertussen geleerd dat ik zonder 100% focus niet aan een beklimming moet beginnen. Een tekort aan focus levert in op het plezier dat ik er wil beleven en knaagt aan de toegang tot mijn onbewuste bekwaamheid als het echt nodig is. De gevolgen daarvan kunnen in de bergen cruciaal zijn. Dat risico is het niet waard.
Mijn vader heeft een jasje uitgedaan en beweegt met lotgenoten door zijn nieuwe leven. Terend op oude herinneringen, daar waar de nieuwe herinneringen niet meer beklijven. Een grotere spiegel kan ik niet vinden om in te zien dat de herinneringen van later nu gemaakt moeten worden, die blijven als langste in ons brein bewaard. Daar kunnen we later met een glimlach en vol trots op terug kijken of gewoon met elkaar over in gesprek gaan als ons korte-termijn-geheugen op een gegeven moment de pijp aan Maarten geeft. Zover is het gelukkig nog niet.
Antarctica is blijven lonken, ondanks alle redenen waarom ik eerder niet wilde gaan. Het heb nagedacht waarom ik tegen alle logica in toch naar dat afgelegen continent wil afreizen. Het zijn de herinneringen die ik wil maken waarvan ik bij mijn vader zie hoe waardevol die zijn. Ik voel de rust weer om het avontuur op te zoeken. Ik voel het plezier om weer iets nieuws te starten waarvan het doel helder is maar de route nog onbekend. Ik wil me weer vol overgave in het diepe storten om er sterker uit te komen en de stap van de volle overtuiging bereiken waarbij niets me meer tegenhoudt om de top van Mount Vinson te bereiken. De passie is terug. Ik heb de bergen gemist en het expeditiegevoel om met een klein team iets unieks voor elkaar te krijgen.
Mijn passie wint het van de rationele benadering. Mijn onderbuikgevoel is sterker. Mijn rechter hersenhelft wint het van de linker. De emotie en het plezier zijn terug. Ik ga naar Antarctica in December 2025. De top van Mount Vinson als excuus om een geweldig avontuur te starten. Als vanouds zal ik geregeld een deel van mijn voorbereiding op deze site plaatsen!
Tot de volgende blog!
Wilco